Pęksowy Brzyzek

Tatry znamy i kochamy. Urzeka nas ich majestat. Chcemy każdym spojrzeniem móc zamknąć w zakamarkach pamięci ich obraz. Porusza nas piękno, tradycja i kultura podhalańskiej ziemi. Na górskichszlakach mijamy wielu, którzy czują to samo.

Gdy przed wieczornym mrokiem pełni spełnienia smaku turni i widoku przepastnych dolin spacerujemy Krupówkami, skierujmy swe kroki jeszcze kilkaset metrów dalej – wzdłuż ul. Kościeliskiej, by tam odnaleźć podobnych nam. Może wrażliwszych i bardziej stanowczych w swej pasji. Może bardziej obciążonych brzemieniem losu. Może szczęśliwszych ?. Nie dowiemy się tego przekraczając kamienne mury ich miasta, stając pośród mogił Pęksowego Brzyska.

Cmentarz ten jest miejscem szczególnym nie tylko dla historii Zakopanego i Podtatrza, ale również dla kultury narodowej. Miejsce wiecznego spoczynku znalazło tu wielu wybitnych pisarzy, malarzy, uczonych, ludzi urzeczonym pięknem gór. Zdobiące ich mogiły nagrobki są często dziełem wybitnych artystów i owocem miejscowej sztuki. Obszar cmentarza, który swą nazwę przejął od nazwiska fundatora Jana Pęksy zamyka bryła najstarszego zakopiańskiego kościoła pw. Matki Boskiej Częstochowskiej. Kościół , staraniem pierwszego proboszcza ks. Józefa Stolarczyka wzniesiono w latach 1850 –51. W tym samym czasie wyznaczono opodal niego miejsce na cmentarz grzebalny, który w swym założeniu miał służyć miejscowej parafii. Gdy Zakopane stało się z początkiem ubiegłego wieku ośrodkiem turystycznym i rehabilitacyjnym dla osób cierpiących na choroby płuc funkcja cmentarza urosła do rangi reprezentacyjnej . Miejsca pochówku zaczęto na nim wyznaczać tylko dla ludzi zasłużonych dla Podhala lub kultury narodowej a także dla ofiar tatrzańskich tragedii. Taką funkcję pełni dzisiaj, będąc zwanym Starym Cmentarzem w Zakopanem.

Zapraszam do wędrówki po Pęksowym Brzysku śladem fotografii, które prezentuję w galerii.

Wejście do galerii